Logischerwijs worden fiscalisten in een meester-gezel relatie opgevoed en gevormd. Als jonge fiscalist beschik je in Nederland over een goede theoretische studiebasis, maar de praktijk is diverser en veelvormiger dan een studie doet vermoeden. Dat maakt het vak van fiscalist ook zo leuk.

 

Voordat je als fiscalist vakvolwassen bent, ben je al gauw 5-7 jaar bezig en dan moet je echt hard werken. Daarom lijkt het me ook onverstandig om al jong parttime te gaan werken. Dan duurt het allemaal te lang. Zodra je vakvolwassen bent, is parttime werken natuurlijk heel goed mogelijk.

 

Je moet het vak dus leren van veel meer ervaren fiscalisten en de beste opleider is een goede baas. Maar hoe vind je die en word je zelf een goede baas/opleider?

 

In de studie wordt er niet zo veel aandacht aan besteed en binnen kantoren vindt men veel declarabele uren – begrijpelijk – belangrijker dan een goede opleiding. Bovendien zijn de andere fiscalisten vaak ook opgeleid met de zwembadmethode. Ze hebben vaak zelf geen goede opleiders gehad en hebben dus geen idee hoe ze kennis aan jongeren moeten overdragen. Natuurlijk vormt een goed vaktechnisch overleg jongeren en doet bijvoorbeeld de NOB via haar opleiding een zinvolle duit in het zakje, maar toch spelen er op dit terrein de nodige problemen en teleurstellingen.

Is daar niets aan te doen? Natuurlijk wel. De oudere fiscalist die beter wil coachen en opleiden zou les moeten gaan geven aan eerstejaars studenten. Dan word je gedwongen om na te denken over waarom en hoe je wat doet. Een kwestie van droog oefenen. En als je dat doet, lesgeven aan jonkies, dan word je èn commercieel sterker (je cliënten weten vaak niet veel meer dan eerstejaars) èn je wordt een betere opleider. Je moet jezelf dwingen om terug te gaan naar de tijd dat je zelf nog niet zo veel wist en het zelf ook nog moest leren. Daarnaast word je een veel beter en soms zelfs geliefd werkgever en neemt het personeelsverloop sterk af. Waardering en rendement gaan bij een goede baas/opleider hand in hand.

 

En de jongere fiscalist? Die moet warmlopen langs de zijlijn en zelf initiatief nemen. Met het warmlopen langs de zijlijn (concreet: knappe concrete adviezen van oudere collega’s kopiëren en in je eigen tijd thuis bestuderen), zorg je er voor dat je de vicieuze cirkel doorbreekt. De bekende cirkel dat je geen andere opdrachten krijgt, omdat je nog geen ervaring hebt. En ervaring krijg je alleen via opdrachten.

 

Als oudere en jonge fiscalisten deze suggesties oppikken dan wordt voor beide partijen het vakinhoudelijke leven nog veel leuker en boeiender. Het is immers leuk om een jongere vakgenoot zich te zien ontwikkelen en je eigen leven wordt in de drukte van alledag makkelijker als je met een gerust hart zaken kunt delegeren. Zet dus als oudere en jongere fiscalist de eerste stap! Wie durft?