Een goede sollicitant weet wat hij kan, wie hij is en wat hij wil en weet dat ook in zijn sollicitatie over het voetlicht te brengen. Dat vraagt om een goede voorbereiding. In de huidige arbeidsmarkt neemt de nonchalance ook onder professionals toe als het gaat om solliciteren. Ondernemingen willen je toch wel hebben, dus waarom tijd nemen om een sollicitatie goed voor te bereiden. Het is handig om je vooraf af te vragen waar je goed in bent en ook waar je minder goed in bent of waar je een uitgesproken hekel aan hebt. Welke klanten vindt je leuk. Het voorkomt dat je straks een baan hebt met de foute klanten en de verkeerde uitdagingen.

 

Een goede sollicitant vraagt zich ook af wat de potentiële werkgever wil. Dus even de site opzoeken, informatie vooraf vragen en bellen om een eerste indruk te krijgen hoort bij goed solliciteren. In dat contact kan dan ook blijken dat de positie toch niet datgene is wat je beoogt. Dat scheelt weer een gesprek en bespaart het kantoor een zinloos gesprek. Als je toch doorzet is een overzichtelijk CV en een begeleidende beknopte motivatie je eerste entree. Dat ziet er natuurlijk verzorgd uit. De typefouten laat je er even door je partner, vriend of vriendin uithalen. Check nooit alleen zelf je eigen teksten. Als je de mail gebruikt - wat intussen normaal is - ziet deze er ook verzorgd uit. In je schriftelijke sollicitatie laat je natuurlijk wel zien dat je je goed hebt voorbereid: je gaat in op de wensen van de onderneming. In de huidige arbeidsmarkt wordt je natuurlijk uitgenodigd voor een gesprek. De meeste professionals weten zich wel te kleden, maar een enkeling weet al in het eerste gesprek duidelijk te maken het kantoor niet echt serieus te nemen. In het gesprek zorg je ervoor dat het een gelijkwaardig gesprek is. Ook jij selecteert en ook jij stelt dus vragen. Natuurlijk begin je met belangstellende vragen over de onderneming en niet met de vraag naar het inkomen. Overigens is het niet onhandig om daar in het eerste gesprek ook even over te spreken. Soms loopt een sollicitatie daarop namelijk stuk na een aantal goede gesprekken. Zonde van de tijd.

Ook al lijkt de positie heel aantrekkelijk; je gaat niet over één nacht ijs. Het is altijd nuttig om ook een gesprek te vragen met toekomstige collega's en eventuele andere sleutelpersonen binnen het kantoor. Het kan namelijk wel klikken met je eerste gesprekspartner, maar dat is geen garantie voor de rest van de organisatie. Vraag in dat gesprek ook naar de ongeschreven regels van het bedrijf. Natuurlijk ben je flexibel in je afweging. Er is geen enkel bedrijf dat helemaal aan je wensen tegemoet kan komen.

Tenslotte is de afronding van je sollicitatie van belang. Niets meer laten horen, omdat je toch niet bij een kantoor gaat werken getuigt niet van goede stijl. Even een mailtje, briefje of telefoontje waarin je aangeeft van verdere stappen af te zien is wel zo netjes en wie weet of je elkaar in de toekomst tegenkomt. Zorg er ook voor dat je de verwachtingen die het kantoor van je mag hebben kloppen. Als je nog tijd nodig hebt om alternatieven tegen elkaar af te wegen, vertel dat dan duidelijk. Niets is vervelender voor een bedrijf om pas op het laatste moment tot de ontdekking te komen dat een kandidaat uiteindelijk - tegen de verwachting in - toch niet komt. Overigens: solliciteren is ook knopen hakken. Als je er binnen enkele dagen niet uit bent, is óf je besluitvaardigheid ondermaats óf is de positie niet goed genoeg.

 

Een goede werkgever weet wat hij te bieden heeft, wat typerend is voor zijn bedrijf en welke medewerkers hij graag binnen zijn bedrijf zou willen aanstellen. Hij is ook goed in staat om zijn bedrijf te presenteren en de kandidaat aan de andere kant van de tafel te informeren en te enthousiasmeren. Dat laatste is niet onbelangrijk, want er zijn genoeg werkgevers die een eerste gesprek vullen met hun eigen frustraties over regelgeving, werkdruk en schaars personeel en daarmee een kandidaat direct naar de concurrent sturen.

Een goede werkgever verdiept zich in de wensen van een sollicitant. Als het goed is benader je een sollicitant net als een klant: wat zijn je (harte) wensen; wat verwacht je van een bedrijf. Net als een klant laat je een sollicitant ook niet een paar weken wachten. Dat komt nog vaak voor. In de huidige arbeidsmarkt is het belangrijk om direct op een sollicitant te reageren. De klant kan daar wel even op wachten. Die loopt minder snel naar een ander dan een solliciterende professional.

Naast het inventariseren van wensen vraag je ook door naar de feiten achter motivatie en CV. Je neemt geen genoegen met vage antwoorden. Een beetje scherp mag je wel zijn. Uiteraard koppel je je vragen aan de criteria die je vooraf hebt opgesteld. Het lastige voor een werkgever is dat hij aan de ene kant stevige vragen moet kunnen stellen en tegelijkertijd hartelijk en uitnodigend over moet komen. Als je dit moeilijk vindt kun je dat gewoon zeggen. Wat je niet moet doen is alleen hartelijk zijn, zodat je na afloop van het gesprek alleen weet dat de kandidaat een vriendelijke man was en niet meer.

Ook als werkgever ga je niet over één nacht ijs. Vaak is het handig om ook een ander mee te laten kijken. Dat is dan bij voorkeur iemand met wie de sollicitant gaat samenwerken en iemand die het bedrijf goed kent. Het mooiste is natuurlijk iemand die een beetje op de sollicitant lijkt: net een jaar in dienst en nog volop enthousiast over dat eerste jaar. Ook als werkgever stel je je flexibel op. Het komt zelden voor dat je een kandidaat vindt die aan al je eisen voldoet. Veel tekorten (bijv. in kennis en ervaring) kunnen snel bijgespijkerd worden, maar sommige eigenschappen moet je voor lief nemen. Doe dat dan wel bewust en denk niet dat karakter en persoonlijkheid in de tijd wel bijtrekken. Meestal is dat namelijk niet zo.

 

Natuurlijk houd je de sollicitant niet aan het lijntje. Snel schakelen is in de huidige markt het devies. Natuurlijk wil je ook je collega even mee laten kijken en mee laten beslissen, maar als deze pas over enkele weken een gaatje heeft gaat het mis. Ook lang niets van je laten horen en op het laatste moment een procedure onverwacht beëindigen is niet handig. Niet alleen komt die kandidaat nooit meer terug, maar ook zijn vriendjes lopen met een boog om je bedrijf heen, want als je vandaag een rare streek uithaalt weet men dat morgen in 40-voud.